تبلیغات
دنیای ماوراء الطبیعه - سفر در زمان از بعد پنجم
 
دنیای ماوراء الطبیعه
عرفان ، فراروان ، متافیزیك ، ارواح، طب گیاهی و...
درباره وبلاگ


علوم ماوراء الطبیعه نه در تناقص با اطلاعات دین اسلام است بلکه در تناقص با دانسته های عقل و اندیشه شما در مورد اطلاعات رخ می دهد، نپذیرفتن و اعتقاد نداشتن به این علم ناشی از فاقد عقل و اندیشه اطلاعات است.


مدیر وبلاگ : مجتبی

نویسندگان



۱) براساس نظریه ریسمان ها، جهان ما پوسته ای ۴ بعدی است كه در یك فضا زمان ۱۰ بعدی شناور است.

۲) درصورت انحنای شدید ابعاد فراسوی جهان ما، هر ذره ای كه قادر به خروج از ابعاد چهارگانه این جهان باشد، می تواند با میان بر زدن از میان بعد پنجم، حتی از نور هم پیشی بگیرد.

۳) حركت سریع تر از نور، از دید برخی از ناظرهای این جهان، به معنای سفر در زمان و بازگشت به گذشته است.

۴) گراویتون ها و نوترینوهای خنثی ذراتی هستند كه امكان خروج از جهان ما را دارند. بنابراین این ذرات قادرند در زمان سفر كنند.

۵) بدین ترتیب طی چند دهه آینده و با كمك نوترینوهای خنثی قادر خواهیم بود ایده سفر در زمان را به طور تجربی بیازماییم.

احتمالاً عنوان جدیدترین مقاله علمی «هانریش پاس» ( Pas.H) برای شما بیش از حد عجیب و غریب و نامفهوم به نظر برسد: «منحنی های زمان گونه بسته در جهان های پوسته ای خمیده غیرمتقارن» ! اما برای آنهایی كه به فیزیك نظری مسلط هستند این مقاله از یك حقیقت شگفت انگیز پرده برداری می كند. براساس این مقاله، ساخت ماشین زمان، بسیار راحت تر و دردسترس تر از آن چیزی است كه تاكنون تصور می شد.

پس دیگر كند و كاو طاقت فرسا در جهان برای یافتن سیاه چاله های چرخان یا كرم چاله های عجیب و غریب را ( كه تا پیش از این به نظر می رسید كه تنها راه های سفر در زمان باشند) فراموش كنید. براساس نظر «پاس» و همكارانش در دانشگاه هاوایی، در سفر در زمان، همواره و در همه جا در جهان بر روی ما گشوده است...

نكته جالب تر اینكه برخلاف اغلب سناریوهای قبلی، صحت این ایده را می توان همین جا بر روی زمین هم به معرض آزمون گذاشت. «بیل لوئیز» (Louis.B) كه فیزیكدانی از آزمایشگاه ملی لس آلاموس در نیومكزیكو و یكی از مسئولان ارشد آزمایش معروف باریكه نوترینوی MiniBoone در آزمایشگاه شتاب دهنده فرمی است دراین باره می گوید: «به نظر من ایده ای كه «پاس» ارائه كرده، ایده ای بسیار شگفت انگیز و فوق العاده است. اما هم اكنون مسئله مهم، نشان دادن صحت این ایده است.»

البته فیزیكدانانی نظیر «لوئیز» حق دارند كه كمی محتاط باشند. در واقع باید گفت كه هرچند هیچ یك از قوانین طبیعت امكان سفر در زمان را عملاً رد نمی كنند، اما فیزیكدان ها از دیرباز با این مسئله میانه چندان خوشی نداشته اند، چرا كه سفر در زمان می تواند فرض پذیرفته شده تقدم علت بر معلول را زیر سئوال ببرد. از طرفی نقض قانون موجبیت می تواند اوضاع جهان را به هم بریزد. به عنوان مثال شما می توانید به گذشته سفر كرده و از تولد خودتان جلوگیری كنید.

وجود چنین تناقض نماهایی منجر به ارائه حدسی از سوی «استفن هاوكینگ» شد كه اصطلاحاً «حدس حفاظت از تاریخ» نامیده می شود.

براساس این حدس باید اصولی در فیزیك (كه هنوز كشف نشده اند) وجود داشته باشند كه از امكان وقوع سفر در زمان جلوگیری كنند. تا همین سه سال پیش هیچ كس نتوانسته بود جزئیات چنین اصولی را ترسیم كند تا اینكه در سال ۲۰۰۳ گروهی از محققان كه بر روی نظریه ریسمان ها (كه بهترین گزینه برای رسیدن به نظریه ای واحد در فیزیك است) كار می كردند، مدعی شدند كه براساس این نظریه، ساز و كارهایی وجود دارند كه می توانند از سفر در زمان جلوگیری كنند.

تا به اینجا ظاهراً همه چیز درست بود.

اما حتماً می دانید كه فیزیكدان ها در قانع نشدن به یك جواب، شهره خاص و عام هستند. این گونه بود كه «پاس» و دو نفر از همكارانش به نام های «سندیپ پاكواسا» (Pakvasa.S) از دانشگاه هاوایی و «توماس ویلر» (Weiler.T) از دانشگاه وندربیلت در تنسی شروع به تجزیه و تحلیل مجدد نظریه ریسمان ها كردند. این نظریه، اجزای بنیادین جهان را نه به صورت ذرات نقطه ای بلكه به شكل ریسمان های مرتعش انرژی می داند. در این نظریه، ارتعاش سریع تر این ریسمان ها معادل جرم بیشتر ذرات است.

این ریسمان های مرتعش می توانند نحوه هزاران نوع برهم كنش مابین تمامی ذرات بنیادی نظیر كوارك ها و الكترون ها را توضیح دهند. اما نكته ای اساسی در مورد این نظریه وجود دارد: این نظریه تنها زمانی جواب می دهد كه این ریسمان های انرژی به جای چهار بعد معمول، در یك فضا زمان ۱۰ بعدی در حال ارتعاش باشند. در واقع براساس نظریه ریسمان ها، این ابعاد اضافی یا فوق العاده كوچك هستند، به طوری كه تاكنون متوجه حضور آنها نشده ایم و یا بسیار بزرگ و به گونه ای خمیده هستند كه باز هم تا به حال از دید ما پنهان مانده اند.

بنابر نظریه ریسمان ها، جهان ما در واقع پوسته ای چهار بعدی است كه در یك فضا زمان ۱۰ بعدی شناور است. اما از آنجایی كه تمامی ذرات و نیروهای جهان ما مقید به پوسته چهار بعدی این جهان هستند و امكان خروج از آن را ندارند، بنابراین ما نیز تاكنون از وجود ابعاد بالاتر خارج از جهان خود (یعنی همین چهار بعدی كه تجربه های ما محدود به آن است) هیچ اطلاعی نداشتیم. «پاس» در این باره می گوید: «اگر واقعاً چنین باشد پس امكان میان بر زدن از میان این ابعاد بالاتر نیز وجود خواهد داشت و همین مسیرهای میان بر است كه سفر در زمان را ممكن می سازد.»

تجسم چنین میان برهایی كار چندان دشواری نیست. فرض كنید كه پوسته چهار بعدی جهان ما كه در بعد بالاتر (بعد پنجم) جای گرفته همانند كاغذی باشد كه از وسط تا شده و دو انتهای آن بر روی همدیگر قرار گرفته است.

در این صورت می توان از نقطه ای واقع بر پوسته جهان، آن را ترك كرده و وارد بعد بالاتر شد و پس از پیمودن مسیری كوتاه در بعد پنجم دوباره و در نقطه ای دیگر در مقابل آن به جهان بازگشت. جالب اینجاست كه اگر این صفحه خم شده (یعنی جهان ما) صفحه ای بسیار بزرگ باشد، در این صورت برای پیمودن همین مسیر از روی خود صفحه (یعنی از درون جهان) می بایست فاصله ای بسیار طولانی را طی می كردیم اما با خروج از پوسته جهان و عبور از میان ابعاد بالاتر عملاً میان بر خواهیم زد.

اما مسئله ای در ارتباط با تصویری كه ارائه شد وجود دارد. اگرچه اساساً می توان جهانی را تصور كرد كه بتوان از یك سوی آن به سوی دیگر میان بر زد اما مسئله آن است كه جهان ما نمی تواند مشابه چنین جهانی باشد.

علت این امر آن است كه فضا زمان چنین جهانی به شدت خمیده بوده و نتیجتاً با نظریه نسبیت خاص اینشتین (كه هندسه فضا را تخت یا اقلیدسی می داند) ناسازگار خواهد بود. از آنجایی كه آزمون های تجربی متعددی تاكنون صحت پیش بینی های نسبیت خاص را در حوزه محلی موقعیت ما در جهان تا دقتی بالاتر از یك به یك میلیون تایید كرده اند، بنابراین بسیار بعید است كه پوسته چهاربعدی جهان ما همانند یك كاغذ تاشده باشد.

بنابراین پاس، پاكواسا و ویلر از فرض دیگری استفاده كردند. آنها فضا زمانی را در نظر گرفتند كه در آن، جهان ما یك پوسته چهاربعدی تخت بوده اما این پوسته تخت، در ابعاد بالاتری شناور است كه به شدت خمیده هستند. از آنجایی كه در این تصویر، جهان ما تخت است بنابراین نسبیت خاص همچنان در آن معتبر خواهد بود.

اما میزان انحنای ابعاد بالاتر خارج از جهان ما به حدی است كه نسبیت خاص در آن ابعاد دیگر اعتبار خود را از دست خواهد داد. این امر بدان معناست كه هر چیزی كه بتواند از ابعاد جهان ما خارج شده و وارد بعد پنجم شود قادر خواهد بود یكی از بنیادی ترین اصول نسبیت خاص را زیر پا بگذارد: چنین چیزی قادر است با سرعتی فراتر از سرعت نور حركت كند.

این امر، نتایج خارق العاده ای را برای ساكنان پوسته جهان ما در بر خواهد داشت. در نظر اشخاصی كه در این جهان زندگی می كنند، هر چیزی كه مسیری میان بر را از میان ابعاد بالاتر هستی طی كند، ناگهان از نقطه ای از جهان ما غیب شده و در نقطه ای دیگر در جهان ظاهر می شود. در نظر برخی از ساكنان جهان، هویت مزبور فاصله مابین این دو نقطه را حتی سریع تر از نور طی خواهد كرد.

اما شگفت انگیزتر آن كه در نظر برخی دیگر، آن چیز حتی در زمان سفر كرده و به گذشته باز خواهد گشت. علت این امر آن است كه براساس نظریه نسبیت خاص، در برخی از چارچوب های مرجع، حركت سریع تر از نور معادل سفر در زمان و بازگشت به گذشته است. «پاس» در این باره می گوید: «چنین مسیرهای میان بری كه از ابعاد بالاتر هستی در خارج از جهان ما عبور می كنند اصطلاحاً «منحنی های زمان گونه بسته» نامیده می شوند. یافتن چنین مسیرهایی در واقع معادل دستیابی به رمز ماشین زمان است.»

خروج از رویه

اما این ایده سفر در زمان نیازمند حل یك مشكل است و آن یافتن راهی است برای خروج از جهان ما و ورود به ابعاد بالاتر هستی. اما انجام چنین كاری چگونه میسر خواهد بود؟ خوشبختانه نظریه ریسمان ها راهی را برای این كار در پیش روی ما قرار می دهد. براساس این نظریه تقریباً تمامی ریسمان های نمایانگر ذرات بنیادی جهان ما ریسمان هایی باز هستند و دو انتهای این ریسمان ها همواره مقید به پوسته جهان ماست.

به همین دلیل هم این ذرات هیچ گاه نخواهند توانست از جهان ما خارج شده و با ورود به بعد پنجم، مسیر میان بری را در فضا زمان بپیمایند. اما در این میان دو استثنای مهم نیز وجود دارد: یكی ذره (ریسمان) حامل نیروی گرانش به نام گراویتون و دیگری نوع چهارمی از نوترینو كه در برابر سه نوع معمول آن اصطلاحاً نوترینوی خنثی نامیده می شود (منظور از نوترینوی خنثی، خنثی بودن آن به لحاظ الكتریكی نیست چراكه نوترینوهای معمولی نیز همگی فاقد بار الكتریكی بوده و هیچ یك در برهم كنش الكترومغناطیسی شركت نمی كنند.

در واقع منظور از عبارت خنثی آن است كه این نوترینوها دارای فوق بار ضعیف صفر هستند و بنابراین حتی در برهم كنش ضعیف هم شركت نمی كنند و تنها در برهم كنش گرانشی وارد می شوند). مطابق نظریه ریسمان، این دو ذره برخلاف سایر ذرات، ریسمان های حلقوی بسته هستند. از آنجایی كه این ریسمان های بسته عملاً هیچ انتهای مشخصی ندارند كه به پوسته جهان مقید باشند، بنابراین می توانند آزادانه از جهان ما خارج شده و به سایر ابعاد هستی سفر كنند.

همین ویژگی گراویتون ها است كه به نظریه پردازان ریسمان كمك می كند تا ضعیف بودن نیروی گرانش را نسبت به سایر نیروهای بنیادی نظیر الكترومغناطیس تبیین كنند. بر این اساس، ضعیف بودن نیروی گرانش در واقع بدان علت است كه تعداد بسیاری از گراویتون های گسیل شده توسط ذره مبدأ پیش از آنكه فرصت رسیدن به ذره مقصد را پیدا كنند از جهان ما خارج خواهند شد و به ابعاد بالاتر درز می كنند.


اما شگفت انگیزتر آنكه خروج این ذرات از ابعاد جهان ما و میان بر زدن آنها از میان ابعاد بالاتر هستی بدان معنا است كه گراویتون ها و نوترینوهای خنثی اساساً توانایی سفر در زمان را دارند. بنابراین «پاس» معتقد است كه به كمك این ذرات می توان امكان سفر در زمان را به طور تجربی به محك آزمون گذاشت.

اما چنین كاری چندان آسان نخواهد بود چراكه هیچ كس تاكنون موفق به دام اندازی یك گراویتون یا نوترینوی خنثی نشده است، زیرا آشكارسازی این ذرات بسیار نامحتمل و دشوار است. در هر ثانیه هزاران میلیارد نوترینوی معمولی از بدن ما می گذرند، اما ما متوجه عبور هیچ یك از آنها نمی شویم چراكه این ذرات، بسیار به ندرت با الكترون ها و اتم ها برهم كنش انجام می دهند.

اما احتمال برهم كنش نوترینوهای خنثی با ماده حتی از نوترینوهای معمولی هم كم تر است چراكه نوترینوهای خنثی تنها از طریق برهم كنش فوق العاده ضعیف گرانشی و نیز تبادل بوزون هیگز با ماده برهم كنش دارند. (بوزون هیگز، ذره ای است كه هنوز به طور تجربی كشف نشده است. جرم هریك از ذرات بنیادی در واقع ماحصل برهم كنش آنها با این ذره است.)

با همه این احوال «پاس» و همكارانش معتقدند كه براساس مكانیك كوانتومی راهی برای این مسئله وجود دارد.

قوانین فیزیك كوانتومی حاكی از آن است كه نوترینوها می توانند از نوعی به نوع دیگر تبدیل شوند. آزمایش های انجام شده در ژاپن و ایالات متحده نیز كه برای آشكارسازی نوترینوهای خورشیدی و نیز نوترینوهای حاصل از سایر منابع اخترفیزیكی طراحی شده اند، به طور تجربی موفق به تایید امكان تبدیل نوترینوها از نوعی به نوع دیگر شده اند.

همین مسئله در مورد نوترینوهای خنثی هم صادق است به گونه ای كه این نوترینوها نیز می توانند به نوترینوهای معمولی (كه با سهولت بسیار بیشتری قابل آشكارسازی هستند) تبدیل شوند و بالعكس. نكته حائز اهمیت آنكه احتمال این تبدیل، به تناسب چگالی محیطی كه نوترینوها در حال عبور از آن هستند، افزایش می یابد.

همین نكته بود كه سبب شد تا «پاس» و همكارانش پیشنهاد انجام آزمایشی را ارائه دهند كه خواهد توانست امكان سفر در زمان را به طور تجربی نشان دهد. در این آزمایش، باریكه ای از نوترینوهای معمولی از یك مركز تحقیقاتی واقع در قطب جنوب به سوی آشكارسازی در روی خط استوا ارسال خواهد شد. در هنگام عبور باریكه از میان كره زمین، بخشی از نوترینوها به نوترینوهای خنثی بدل خواهند شد. ازآنجایی كه این نوع نوترینوها قادرند از میان ابعاد بالاتر فراسوی جهان ما میان بر بزنند بنابراین زودتر از بقیه به آن سوی كره زمین خواهند رسید، به گونه ای كه گویی از نور هم سریع تر حركت كرده اند.

اما همین كه این نوترینوها از آن سوی زمین خارج شده و وارد اتمسفر شوند، دوباره تغییر نوع داده و به نوترینوهای معمولی (كه قابل آشكارسازی هستند) بدل خواهند شد. اما با توجه به چرخش زمین و در كمال تعجب، این نوترینوها (كه سریع تر از نور حركت كرده بودند) در زمانی پیش از زمان آغاز حركت خود به مقصد خواهند رسید!

هرچند انجام چنین آزمایشی فراتر از توانمندی های فناوری فعلی بشر است، اما همان طور كه «پاس» هم به درستی بدان اشاره دارد، انجام این آزمایش طی حداكثر۵۰ سال آینده میسر خواهد شد. البته تحقق چنین آزمایشی پیش از هرچیز نیازمند صحیح بودن دو پیش فرض است. شرط اول، وجود نوترینوهای خنثی است.

اگرچه اكنون بسیاری از فیزیكدان ها معتقدند كه چنین نوترینوهایی باید وجود داشته باشند، اما این امر هنوز به طور تجربی تایید نشده است. و شرط دوم آن است كه همان طور كه «پاس» فرض كرده است ما واقعاً در یك فضا زمان خمیده غیرمتقارن زندگی می كنیم. اما چنین پیش فرضی تا چه حد قابل قبول است؟

هنگامی كه اینشتین، نظریه نسبیت عام را ارائه كرد، عملاً نشان داد كه فضا زمان تحت چه شرایطی ممكن است خمیده و یا تخت باشد. اما معادلات اینشتین چیزی درباره هندسه واقعی جهان به ما نمی گوید (بلكه صرفاً حالت های ممكن این هندسه را به تصویر می كشد). بنابراین، به عنوان مثال كیهان شناسان صرفاً با اتكا به این معادلات نمی توانند بگویند كه آیا جهان ما تا بی نهایت ادامه دارد و یا اینكه این جهان، جهانی خمیده و بسته است. همین امر، در ماشین های زمان متفاوتی را بر روی فیزیكدان ها گشوده است، كه برخی قابل قبول تر از بقیه هستند.

به عنوان مثال، یكی از پاسخ های مشهور معادلات اینشتین كه برای نخستین بار توسط ریاضیدانی به نام «كورت گودل» (Godel. K) ارائه شد، جهانی را توصیف می كند كه با سرعت به دور خود درحال چرخش است.

در چنین جهانی نور به جای حركت در خط راست، در یك مسیر مارپیچی حركت خواهدكرد. «گودل» توانست نشان دهد مسافری كه در چنین جهانی مسیری طولانی را در اعماق كیهان طی می كند، قادر است حتی از نور هم پیشی گرفته و در زمانی پیش از شروع حركت خود از مبدأ، به آنجا بازگردد. به عبارتی جهان چرخنده گودل، همانند یك ماشین زمان عمل می كند. اما مسئله همان طور كه «پاس» هم بدان اشاره می كند، این است كه ما واقعاً در چنین جهانی زندگی نمی كنیم.

یكی دیگر از انواع ماشین زمان را می توان در درون سیاه چاله های چرخان جست وجو كرد. در سیاه چاله های چرخان، فضا زمان آنچنان انحنا پیدا می كند كه جای فضا با زمان عوض می شود. اگرچه این نوع ماشین زمان واقعاً در جهان ما وجود دارد اما در اینجا هم مسئله آن است كه این سیاه چاله های چرخان عملاً خارج از دسترس ما هستند. اما پس از سیاه چاله های چرخان، نوبت به نوع دیگری از ماشین زمان می رسد كه ایده آن برای اولین بار توسط فیزیكدانی به نام «فرانك تیپلر» ( F.Tipler) مطرح شد.

این نوع ماشین زمان در فضا زمان اطراف یك جرم استوانه ای چرخان نامتناهی شكل می گیرد، اما به عقیده «پاس» ساخت چنین ماشینی هم عملاً غیرممكن است، چرا كه نیازمند جرم استوانه ای فوق العاده عظیمی است كه با سرعتی غیرقابل باور در حال چرخش باشد.

یكی دیگر از گزینه های مطرح در مورد ماشین زمان، كرم چاله ها هستند. این تونل های میكروسكوپی در ساختار فضا زمان، می توانند یك نقطه از زمان را به نقطه ای دیگر از آن متصل كنند. اما برای عبور از میان این تونل ها هم یك مشكل اساسی وجود دارد: تونل كرم چاله ها در یك چشم برهم زدن پس از تشكیل، به طور خود به خود بسته می شود.

برای باز نگاه داشتن این تونل ها فقط یك راه وجود دارد و آن استفاده از نوعی ماده ناشناخته است. این نوع ماده برخلاف ماده معمولی كه در حضور میدان گرانشی جذب می شود، بر اثر نیروی گرانش دفع خواهد شد و همین نیروی دافعه است كه می تواند از بسته شدن دهانه كرم چاله جلوگیری كند.

اما همان طور كه «پاس» هم می گوید، ما هنوز نمی دانیم كه چنین ماده عجیب و غریبی در جهان وجود دارد یا خیر و اگر وجود داشته باشد، آیا پایدار خواهد بود یا نه.

اگرچه «پاس» اذعان می دارد طرحی كه توسط او و همكارانش برای سفر در زمان ارائه شده نیز، نیازمند وجود ماده عجیبی است كه بتواند به بعد پنجم انحنا بدهد، اما به نظر او، به هر حال این طرحی، قابل قبول تر از بقیه طرح هاست.

علت این امر آن است كه ماده عجیب ناشناخته در این طرح ( برخلاف طرح كرم چاله ها) می تواند در میان ابعاد بالاتر خارج از جهان ما، پنهان شده باشد. بدین ترتیب طرح «پاس» می تواند توضیح دهد كه چرا تاكنون ما با چنین ماده عجیب و غریبی در جهان مواجه نشده ایم.

البته ایده «پاس» هم مانند هر ایده دیگری منتقدانی دارد. یكی از این اشخاص، «سیدنی دسر» (S.Deser) از دانشگاه براندیس ماساچوست است.

دسر كه ایده وجود ماده عجیب و ناشناخته را چندان نمی پسندد، همانند اینشتین معتقد است كه سفر در زمان اساساً ممكن نخواهد بود.

اما «پاس» معتقد است كه با تصویری كه او و همكارانش از فضا زمان ارائه داده اند، می توان تعدادی از مسائل بی پاسخ را كه نسبیت عام با آنها مواجه است حل كرد. به عنوان مثال، برقراری ارتباطی فراتر از سرعت نور مابین نقاط دوردست كیهان با همدیگر در جهان اولیه، می تواند به تبادل گرمایی این نقاط با همدیگر منجر شده باشد.

همین امر قادر خواهد بود كه علت یكنواختی دمای جهان را كه توسط كیهان شناسان مشاهده شده است، توضیح دهد. بدین ترتیب نظریه «پاس» می تواند جایگزینی برای نظریه تورمی باشد (نظریه تورمی در كیهان شناسی سعی دارد تا با فرض این كه در لحظات آغازین پیدایش جهان، فضا زمان دچار انبساط فوق العاده سریع و غیرقابل تصوری شده است، یكنواختی دمای جهان را توضیح دهد). در واقع تا پیش از ارائه نظریه پاس، عمده كیهان شناسان از نظریه تورمی حمایت می كردند، اما مسئله آن است كه هیچكس تاكنون موفق به ارائه جزئیات فیزیك ورای مسئله تورم كیهانی نشده است.

جهان خمیده

در این میان برخی نیز به آن بخش ایده «پاس» كه به فضا زمان خمیده غیرمتقارن مرتبط است با دیده تردید می نگرند. «تونی پادیلا» (T.Padilla) از دانشگاه بارسلونای اسپانیا یكی از این اشخاص است. وی می گوید: «این نظریه قطعاً نظریه جالب توجهی است، اما هنوز زود است كه وجود چنین فضا زمانی را كه این نظریه بدان اشاره دارد، طبیعی بدانیم. ابتدا باید پایدار بودن این نوع فضا زمان را ارزیابی كرد و من به شخصه معتقدم كه چنین فضا زمانی پایدار نخواهد بود ؛ هرچند ممكن است من در اشتباه باشم.»

البته «پادیلا» اذعان می دارد كه ممكن است در آینده مشخص شود كه یك جهان پوسته ای با همان ویژگی هایی كه گروه «پاس» بدان اشاره دارد، جهان پایداری خواهد بود؛ اما در نظر «پادیلا» هنوز چنین چیزی روشن نیست.

«جان كرامر» (J.Cramer) نیز از دانشگاه واشینگتن در سیاتل معتقد است كه در ایده پاس، نكات جالبی نهفته است؛ اما او نیز می گوید: «تحقق این ایده نیازمند وجود یك جهان پوسته ای خمیده غیرمتقارن است، اما ممكن است جهان ما مشابه چنین جهانی نباشد.» و ادامه می دهد: «اما به هر حال این ایده، ایده ای بسیار شگفت انگیز است.»

البته چنانچه سفر در زمان براساس ایده «پاس» ممكن باشد، تنها ذرات خاصی نظیر نوترینوهای خنثی و گراویتون ها امكان این سفر را خواهند داشت و بنابراین ما عملاً امكان دخل و تصرف چندانی را در گذشته جهان نخواهیم داشت. اما «پاس» با نگاهی واقع بینانه به بحث مسافرت در زمان نگاه می كند.

او معتقد است تا زمانی كه به لحاظ نظری احتمال سفر در زمان وجود داشته باشد، انجام آزمایش های تجربی در این زمینه به زحمتش می ارزد. او در این مورد می گوید: «حتی چنانچه سفر در زمان میسر هم نباشد، با تحقیق بر روی ذراتی نظیر نوترینوهای خنثی می توان به ماهیت آن قانون های فیزیك پی برد كه از چنین سفری جلوگیری می كنند.» به هر حال، اولین پاسخ ها به پرسش های مطرح در مورد ذراتی نظیر نوترینوهای خنثی به زودی و توسط نتایج آزمایش باریكه نوترینوی MiniBoone ارائه خواهد شد.

این آزمایش تا اواخر همین امسال قادر خواهد بود كه وجود نوترینوی خنثی و مسیرهای میان بر در ابعاد فراسوی جهان ما را به طور تجربی تایید كند. اما اگر سفر در زمان واقعاً حقیقت داشته باشد، ممكن است پاسخ همه پرسش های ما، پیش از پرسیدن آنها ارائه شده باشد.

گروه علمی نابغه های ایران
منبع آفتابی ای آر



> کتاب خود هیپنوتیزمی فوری

> کتاب قدرت اهرام

> کتاب كندالینی و چاكراها

> کتاب مغناطیس درمانی

> کتاب بدن جادویی

> دستبندهای  مغناطیسی

> کتاب انرژی درمانی مقدماتی

> پد مغناطیسی چند منظوری

> پگ ویژه و استثنایی هیپنوتیزم

> پگ انرژِی درمانی

> کتاب قدرت

> كتاب انرژی درمانی پیشرفته

> کوچکترین ریش تراش دنیا-ریش تراش فشی شیور ساخت ژاپن

> پگ چاکراها

> کتاب محصل ممتاز

> زانوبند مغناطیسی

> روغن برنزه کلاسیک هویج گارنی

> افزایش قد-نچرال بونتی-naturalbounty

> دستگاه برقی بند انداز صورت و بدن

> نچرال ولت برای افزایش قد

> پک کامل نچرال مکس اسلیمینگ

> کپسول چربی سوز بوتانیکال اسلیمینگ

> کرم لاغری پارتنر لاو partner love

> کرم مروارید ضد لک وپف دهنده صورت والنسی جدید

> پد تب بر کودکان و بزرگسالان

> گن شلوارکی فرم ایزی FORMeasy

> از بین برنده سفیدی مو -استراتژی-محصول استرالیا

> مبل راحتی مدل فوتبالی

> کرم زیبایی سینه ( کوچک کننده ) ایسنس

> کرم زیبایی سینه (بزرگ کننده ) ایسنس

> کرم باله آ Q10 ضدچین و چروک (کرم شب)

> پکیج ژل لاغری(HOT GEL) اورجینال  اصلی امریکا

> کرم رفع ترک بدن پارتنر لاو ساخت فرانسه

> کرم رفع سیاهی و کبودی بدن پارتنر لاو_محصولی از پارتنر لاو فرانسه

> کرم پوشاننده تیرگی پوست و تیرگی بدن ولنسی

> پد ضد میگرن با اثر درمانی موثر

> صابون پف صورت (ضد افتادگی)

> صابون روغن شتر مرغ ولنسی

> پد تب بر اروپایی اصل

> کاناپه تختخواب شو 2نفره





نوع مطلب :
برچسب ها : سفر در زمان از بعد پنجم،
لینک های مرتبط : آهن ربا و مغناطیس، مسافری از آینده John Titor، آنان كه ناگهان بازگشتند، سفر به عالم برزخ، داخل مغز و ذهن خود را ببینید، پروژه Montauk سفری در زمان، پروژه فیلادلفیا (سفر در زمان)، دستوراتی برای خلاصی از سحر و چشم‌ زخم از آیه الله بهجت، رمزگشایی امواج مغزی، مسافرت در دل زمان، تاثیر ذهن بر ماده pk، احساس را ،ملكه ذهن خویش سازید، تمرینات پرورش درون، زمان و مکان را بهتر بشناسید،
چهارشنبه 13 دی 1391 12:24 ب.ظ
وبلاگت عالیه
مجتبی ممنون از شما
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





پیوندهای روزانه
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
 
 
بالای صفحه